අපි ආදරෙන් හා ආසාවෙන් රැකබලාගන්නා, පෝෂණය කරන දෙයක ඊට අනිවාර්යෙන් උරුම වූ කැඩී බිඳී වැනසී යාමේ ස්වභාය නිසා එය කැඩුනොත් වැනසුනොත් ඇතිවන්නේ ගින්නක්. ගින්නක් නිසා ඇතිවන්නේ මහා දාහයකි, දැවිල්ලකි. නමුත් අප ආදරෙන් බලා ගන්න දරුවන් නිසා මෙවැනි ගින්නක්, දාහයක් ඇති වෙනවා කියනවා නම් කෙසේ විශ්වාස කරන්නද ? දරුවා එක් දෙයක් පමණකි මෙසේ අනත්ත සංසාරේ කැඩෙන වැනසෙන දේවල් පස්සේ ගිහින් මොනතරම දාහයක් විඳින්න ඇතිද? යාථා ස්වභාවය දැනගෙන දැන් දැන්ම මිදෙන්න උත්සහ කරමු, කමටහනක් ලෙසද වඩමු. ඊට පෙර මේ සැඟවුණ දහම ලෙහා ගමු.

෴කර්මස්ථානය෴

කැඩෙන දේ කැඩෙත, බිඳෙන හැම දේ බිඳෙත
නැහෙන දේ නැහෙත, අතැර මිඳුනම නිවන් දකිත

කැඩෙන දාක කය කැඩුනාවෙ, බිඳෙන දාක කය බිඳුනාවෙ
නැහෙන දාක කය නැහුනාවෙ, අමා නිවන් සුව මට වූයෙ